Categorie archief: winter

Winterwandeling op de Strengen

img_2922Op zondag 17 februari organiseert IVN Leidse regio  een winterwandeling op de Strengen, het schiereiland ten noorden van de Merenwijk. Ze gaan op pad om te zien hoe ver de natuur is: zijn er al prille beginnetjes van de lente te zien? Zoals opkomende knoppen en planten? Zijn er al vogels terug en wellicht op weg naar hun broedgebied? Klik hier voor informatie en om je aan te melden.

Broedvogels in het park (maart)

24 maart 2018

Vanochtend in het wijkpark van de Merenwijk de eerste broedvogeltelling van dit jaar gedaan. Een kwartier voor zonsopgang hoorde je overal de vroege zangers, vooral merels en roodborsten. De rest wordt iets later wakker. Zo vroeg in het voorjaar zijn het vooral de standvogels die je tegenkomt: die hebben hier de winter doorstaan en als beloning kunnen ze lekker vroeg aan het broedseizoen beginnen. Behalve merels en roodborstjes moet je in ons park dan vooral denken aan mezen, winterkoningen, boomkruipers en de grote bonte specht (van die laatste kun je er twee horen roffelen in het park). De sperwers zijn ook hier gebleven, er liet er zich vandaag weer één zien. De ooievaars zitten alweer op het nest en de halsbandparkieten zijn druk in de weer met het uitzoeken van een fijne nestholte in een boom.

De zwartkop was altijd een zomergast die begin april uit het zuiden terugkwam, maar door de klimaatverandering zijn er tegenwoordig ook zwartkoppen die ’s winters hier blijven of in maart al terugkomen. Vanochtend was in het wijkpark ook al weer de fraaie zang van een zwartkop te horen – net als het eenvoudige liedje van de eerste tjiftjaf. Er zullen er de komende tijd nog wel een paar bij komen in het park 🙂

Er zit al zeker een maand een mannetje slobeend in het wijkpark – we zullen maar hopen dat hij goed terechtkomt. Ondanks het begin van het voorjaar zijn er ook nog steeds typische wintergasten: er liepen vandaag vier koperwieken te scharrelen bij de kinderboerderij en een paar honderd meter verder zat een groep sijsjes. Die zijn vaker in het park gezien deze winter, getuige waarneming.nl. Daar kun je gelijk zien wat een aantal trouwe waarnemers de laatste maanden aan wintergasten heeft doorgegeven: houtsnip, watersnip, grote zilverreiger, goudhaan, vuurgoudhaan, grote gele kwikstaart, grote barmsijs, puttertjes en als klap op de vuurpijl de toch best zeldzame waterral.

Zo zie je maar dat een op het eerste gezicht heel gewoon wijkpark een belangrijke functie vervult voor allerlei vogels.

Corinna Vermeulen

 

P.S. In de lente zijn livebeelden te zien van diverse broedende vogels op de site van de vogelbescherming.

Broedvogels 2018
Blog broedvogels in mei 2018
Nog meer Vogels in het park

 

Op het groene bankje

DSC05642 hazelaar_katjes kopie

Op het laatste oude groene bankje van het park schijnt een heerlijk zonnetje. Ik ga er even zitten en krijg steeds meer oor voor alle geluiden om me heen.

Een groep meesjes hupt door de hazelaar. Het zijn koolmezen, pimpelmezen en staartmezen. De hazelaar hangt vol met gele trosjes, die glimmen in de zon.
De mezen pikken hier en daar in de takken en de mannelijke katjes en maken veel verschillende geluidjes.  In de winter zie je ze zo vaak. Vrolijk samen door de struiken vliegend.

De wind steekt op en waait door de kale populieren, begroeid met groene klimop.

De droge blaadjes die nog aan de bomen en de struiken zitten, ritselen.
Tussen de bramen scharrelt een bruine merel door de dorre blaadjes.
In de lucht zie ik vier eksters achter elkaar aan jagen door de bomen. Ze lijken in paartjes rond te vliegen. Een groep kauwtjes vliegt af en aan. Even verder probeert een ekster een tak mee te nemen.DSC05651_roodborst
Dichtbij, hoor ik ineens het duidelijke heldere geluid van een roodborst. Hij zit 5 meter bij me vandaan en zingt uit volle borst.
In de verte, links van mij, gakken ganzen. Het zijn de opgehokte ganzen van de kinderboerderij.

En ik hoor nijlganzen. Ze vliegen met veel kabaal rond.
Ze landen na een tijdje rechts van mij, op een tak hoog in de met klimop begroeide populier. Ik zie duidelijk de lange poten. Ze hebben het hoogste woord.
Even later poetst de nijlgans de veren.DSC05635_nijlgans_populier kopie

Achter me trommelt een specht.
Even kijken. De specht heeft een rood onderlijf en de  kop is wit. Het is een vrouwtje.
Op de borst zijn de veren opgezet. Fluffy.
Ze spreidt de vleugels en lijkt de boom even te omarmen.
Hoog in de lucht zweeft een roofvogel. Een buizerd? Die zien ze hier vaker. Maar deze vogel mist de burgemeestersketting op zijn borst. Misschien is het een kiekendief?
Even later zie ik dezelfde roofvogel over de kinderboerderij vliegen. Nu zijn het er twee.
Een ooievaar zweeft ook over de kinderboerderij. De beide ooievaars beginnen te klepperen.

DSC05637 kopie

De nijlgans ligt ondertussen met de snavel tussen de veren, te dutten op de tak.
En de roodborst blijft onverstoorbaar zingen…
Ant

Sijzen en drijfsijzen

Sijzen en drijfsijzen. Wanneer je nooit naar vogels kijkt, dan kun je ze in deze twee groepen verdelen. Makkelijk en overzichtelijk. 🙂

Kijk je vaker naar vogels, dan zie je meer verschillen.
In het park zijn diverse kleurrijke vogels te zien. En met de kale bomen vallen de bewegingen nu veel meer op. Daarom zie je me soms stilletjes tussen de bomen in het park staan. Want na een tijdje tonen de vogeltjes zich. De vogels zijn er natuurlijk de hele tijd al. Maar ik zie ze pas echt, als ik zelf even stil sta.

Maandag ben ik op het kleine veldje rechts van de kinderboerderij.
In de struiken loopt een prachtig boomkruipertje op de stam van een boom omhoog. Vanwege het rode licht van de ondergaande zon, kleuren de veren glimmend donkerbruin. Het kromme snaveltje is goed te zien.DSC09085_mwpk_kauwtjes_mwpk kopie

Op het veldje pikken een paar eksters en een groep kauwen in het gras. Verderop wroeten ze het mos los op zoek naar iets eetbaars. Het mos komt bovenop het gras komt te liggen.

In de bomen kwetteren mezen.DSC05127_koolmees kopie
Eerst herken ik de pimpelmezen en koolmezen aan hun gele kleur. Ze hippen van tak naar tak. Vliegen naar de volgende boom en dan over het veld naar een nieuwe boom.
Ik hoor een vink, maar er zitten ook andere geluiden tussen. En dan is er opeens een groep van zo’n 30 actieve kleine vogeltjes. Ze kwetteren in de toppen van de elzenbomen.
Net als de pimpelmezen hangen ze op de kop in de zaden te pikken.
Het zijn barmsijzen… Qua kleur lijken ze een beetje op musjes met soms rood op de kop of borst en een vinkenpatroon op de vleugels. Ze vliegen van boomtop naar boomtop en eten tussendoor.
En als alle bomen op het veld aan de beurt zijn geweest, vliegen ze weer naar de eerste in de rij.

De zon is nu zo ver gezakt, dat het koud wordt.
Tijd om naar huis te gaan.

Ant

 

PS
Onze ‘parkbioloog’ heeft de barmsijs goed op de foto gekregen. Vandaar een toegift:_MG_0902 copy

De barmsijzen komen hier soms in de winter, wanneer er in de broedgebieden minder te eten is. De barmsijzen in ons park zijn de Grote Barmsijzen. Je ziet duidelijk de rode kruin. De jonge vogels hebben een minder rode kruin en zijn bruiner. De mannetjes hebben een rode borst, die in het broedseizoen roder wordt. Om ze dan te zien moet je naar het noorden, boven Denemarken of naar Noord-Amerika. En je kunt ze ook in de alpen zien.

Wil je meer weten over de vogels? Kijk op vogelbescherming. Daar vind je heldere en uitgebreide uitleg over de vogels.

Van Zwart naar Wit

Het is winters stil in het park. De sneeuwvlokken dwarrelen naar beneden. Er ligt een deken van ruim 10 centimeter op de tafels en de banken. En een paar mensen genieten van de sprookjesachtige sfeer. De sneeuwpoppen en een grote liggende sneeuwkat worden hoger en dikker.


Hier en daar scharrelt een merel zijn kostje bij elkaar. Hij pikt de natte herfstblaadjes onder de sneeuw vandaan. En verderop hoor ik een roodborstje en een wat mezen. Een paar spreeuwen proberen tegen de sneeuwvlokken in te vliegen, maar gaan in glijvlucht met de vlokken mee. En de ooievaars hadden al besloten op hun nest te blijven.

De meeste bomen zijn hun bladeren kwijt. Onze geliefde abeel staat waardig in de sneeuw. De populieren zijn hun bladeren al lang kwijt. Maar hier en daar is een Hazelnoot, een Zwarte els en een Spaanse aak overvallen door de winter.
De naalden van de watercypres liggen op de grond… Het blijft een prachtig plaatje.

Ron en Ant