Categorie archief: bomen

Kijken met je handen

We geven bomenles aan groep zeven van de Bredeschool Merenwijk.

De les is in tweeën gesplitst. We geven een deel van de les in de klas en een deel buiten, in het Merenwijkpark.

In de klas
In de klas krijgen ze eerst een stuk theorie aan de hand van wat vragen.

  • Komen jullie weleens in het park?
    En zowaar, er gaan een paar vingers omhoog. Ze komen er chillen of gaan naar de kinderboerderij.
  • Kijk eens om jullie heen en benoem wat er van hout is gemaakt. Steek je vinger op.
    Ze geven antwoorden: Potlood, tafelblad, de krant, tekenpapier, plafond … eigenlijk best wel veel. Bomen zijn dus belangrijk om spullen van te maken
  • Waar zijn bomen nog meer belangrijk voor?
    Het maakt zuurstof weten ze te vertellen. Heel erg belangrijk dus!

Aan de hand van een powerpoint laten we ze ook zien dat er heel erg grote bomen op de wereld zijn. Een boom van 100 meter hoog, het lijkt wel een kathedraal.  De man naast een sequoiaboom lijkt heel erg nietig.
De foto van een stuk kaal gekapt bos met grote letters “Crime” eronder geeft de ernst  van ontbossing aan. Maar hebben we hier in Nederland niet hetzelfde gedaan?

Naar buiten

En dan naar buiten. Goed geordend. Twee aan twee, in een rij.
Met Ant die de rij sluit, Ron voorop en met iedereen er tussenin.
In het park gaan we naar de eikenboom.

DSC04921_groep7_mwpk_v2 kopie

Om de beurt mag iedereen de boom even aanraken. Deze boom groeide in heel Nederland toen Holland nog bedekt was met bossen. In de Gouden Eeuw werd het hout gebruikt voor de scheepsbouw. En toen er nauwelijks meer eiken waren, werden ze uit Scandinavië gehaald. De leerlingen raken allemaal de schors van de eik aan. De schors heeft scherpe groeven.

De schors is heel anders dan die van de drie bomen een eindje verderop.
Daar staan watercipressen.

DSC00855_mwpk_watercipres_smal

DSC00985_boom_Ron watercipres_mwpkMet een moeilijk woord: een metasequoia. De boom lijkt op de sequoia, waarvan we een foto hebben laten zien en komt uit Noord Amerika. De schors heeft wel wat weg van bladerdeeg, zacht en korrelig.

Met een meetlint nemen we de omtrek van de boom op. Rond de twee en een halve meter. En kijk nog eens goed. Heeft deze boom bladeren of naalden gehad? De naalden liggen nog onder de boom. Het is een naaldboom, die zijn naalden verliest in de herfst.

Deze boom is nog niet zo lang in Nederland en is pas in 1941 ontdekt in China. De watercipres is snel naar Nederland gehaald, want hij groeit snel en staat fraai in parken.
De bomenwandeling eindigen we bij de Grauwe abeel.

‘Ga maar allemaal in een halve maan bij de boom staan.’
‘Wij noemen de boom de majestueuze, mysterieuze boom omdat hij er zo indrukwekkend bij staat.’DSC09009abeel kopie_mwpk
(De vorm van de schors van de Grauwe abeel zie je bovenaan deze blog.)

Ze mogen vertellen wat hun opvalt aan de boom.
Hij is groot, een van de grootste bomen van het park, heeft enorme takken, heeft groen op de schors, is helemaal kaal, met een grote laag bladeren onder de boom.
En wij noemen hem Bas, aldus één van de keurig aangeklede dametjes.

Ant en ik gaan regelmatig even naar de boom toe.
Wij worden helemaal vrolijk van deze opmerking.
Jonge mensen die een boom als een vriend gaan zien.

Ron

Van Zwart naar Wit

Het is winters stil in het park. De sneeuwvlokken dwarrelen naar beneden. Er ligt een deken van ruim 10 centimeter op de tafels en de banken. En een paar mensen genieten van de sprookjesachtige sfeer. De sneeuwpoppen en een grote liggende sneeuwkat worden hoger en dikker.


Hier en daar scharrelt een merel zijn kostje bij elkaar. Hij pikt de natte herfstblaadjes onder de sneeuw vandaan. En verderop hoor ik een roodborstje en een wat mezen. Een paar spreeuwen proberen tegen de sneeuwvlokken in te vliegen, maar gaan in glijvlucht met de vlokken mee. En de ooievaars hadden al besloten op hun nest te blijven.

De meeste bomen zijn hun bladeren kwijt. Onze geliefde abeel staat waardig in de sneeuw. De populieren zijn hun bladeren al lang kwijt. Maar hier en daar is een Hazelnoot, een Zwarte els en een Spaanse aak overvallen door de winter.
De naalden van de watercypres liggen op de grond… Het blijft een prachtig plaatje.

Ron en Ant

De Majestueuze Mysterieuze Boom

7 uur 27 zonsopgang, 22 september

Van mijn huis in het centrum tot aan het park is het ongeveer 20 minuten fietsen. Even voor zevenen in de ochtend stap ik op mijn fiets en ben ruimschoots voor de zonsopgang aanwezig.

Bij de hoofdingang van de kinderboerderij zet ik mijn fiets neer.
Linksaf loop je dan al snel tegen de Majestueuze Mysterieuze boom aan, die vrij staat in een grasveld. De boom lijkt je te begroeten met  zijn brede uitstaande takken. Het lijkt dan net of de boom je onthaalt en uitnodigt om even plaats te nemen. Dat kan bij de tafel waar je een mooie afstand hebt tot aan de boom en het goed kunt observeren.

Of je kunt naast de boom staan en neem je even de tijd om een conversatie te houden. Geef eerst wat zachte klopjes tegen de schors als begroeting. Alles goed met je? Waren er nog jongeren gisteravond aan het genieten van de ondergaande zon? Vond je de muziek waar ze naar luisterden om aan te horen, want ja, planten en bomen schijnen zelfs gevoelig te zijn voor muziek. Van hardrock muziek worden ze niet vrolijk. Je zorgen delen en voor mediteren is het helemaal de plek. Ja, dat kan ook staande. De boommeditatie dus. Met mooi weer kun je onder de takken zitten, heerlijk in de schaduw. In de zomer doen gezinnen dit ook regelmatig.


Rond kwart voor acht komt eerst een hondje voorbij, daarna een stemgeluid: Sáááám, en dan zijn baasje. Als haar hond weer terug is, vertelt ze dol te zijn op de boom. Nee, de leeftijd weet ze niet en de meneer die net voorbij komt, schat die op ongeveer 50 jaar. In ieder geval voor de tijd van de Merenwijk, waarvoor op 12 mei 1970 de eerste paal de grond inging.

En hoe dik is de boom.? Laten we dat maar eens opmeten. En het baasje van Sam en ik omspannen de Majestueuze Boom, terwijl we er tegenaan leunen. Met vier en een halve arm omvatten we de boom terwijl Sam niets begrijpend om zich heen kijkt.

Maar dan de naam… En hier begint de verwarring. Al maanden noem ik de boom de Grauwe abeel, maar helemaal zeker ben ik er niet van. Ratelpopulier heb ik ook al horen noemen en het zou ook zo maar de Canadapopulier kunnen zijn.

Voorlopig noem ik het de Majestueuze Mysterieuze Boom en hopelijk kom ik er snel achter wat het is. Mocht de geachte lezer een idee hebben, dan hoor ik het graag!

Ron

Wil je de blaadjes van de boom horen ratelen? Beluister het filmpje.
IMG-20170922-WA0004.jpg