Nazomeren met getsjirp

Je kunt al een tijdje dit geluid  in de wijk horen.
Het klinkt vanaf de namiddag tot diep in de nacht.
In de maanden juli tot en met uiterlijk oktober.

Het is het tsjirpen van de grote groene sabelsprinkhaan. Ze maken het geluid door de voorvleugels langs elkaar te wrijven. In dit filmpje zie je hoe een veldkrekel dat doet.
Als je eenmaal op het geluid gaat letten, ga je het heel vaak horen.
De sprinkhanen zijn te vinden op op allerlei plaatsen met hoge, ruige vegetatie.

De mannetjes ‘tsjirpen’ om een vrouwtje te lokken. Als de vrouwtjes bevrucht zijn, dan leggen ze rond september ruim 200 eitjes. Met hun legbuis leggen ze de eitjes één voor één in kleine groepjes in schorsspleten of in losse bodem waar lang gras groeit. De eitjes overwinteren  in de grond (soms 2 of meer jaar).
Maar  de sprinkhanen sterven over een paar weken.

In de lente komen de jonge groene sabelsprinkhanen (de nimfen) uit de eitjes. Ze hebben dan nog geen vleugels. Daarna vervellen ze zo’n 7 keer, omdat ze uit hun vel groeien en dan blijven ze in de lagere begroeiing. Rond eind juni zijn ze volwassen en dan kruipen ze  op bomen en hogere planten om beter te kunnen jagen en te zonnen. Ze kunnen dan pas ‘vliegen’. Door hoog te springen kunnen ze zo een tiental meters weg zweven.

De grote groene sabelsprinkhaan is trouwens één van de grootste Nederlandse insecten. Ze eten bladeren en bloemen en ongewervelde dieren. Dit kunnen ook andere soorten kleine sprinkhanen zijn.

Ant

Met dank aan Roy voor het oplossen van het raadsel,
de foto en zijn onderzoek.

Meer informatie: